ป้าแมว ป่วยเป็นมะเร็งระยะสุดท้าย อาศัยอยู่ในเพิงพักใกล้พุพัง แต่ไม่เข้าเกณฑ์ช่วยเหลือของรัฐสักอย่าง

วันที่ 12 มี.ค. ที่บ้านเลขที่ 27/2 หมู่ที่ 4 ต.นาเมืองเพชร อ.สิเกา จ.ตรัง ผู้สื่อข่าวเดินทางไปพบกับ น.ส.สวาท มุ่ยสมั่น หรือ “ป้าแมว” อายุ 56 ปี หลังได้รับแจ้งมาว่ามีชีวิตความเป็นอยู่ที่ค่อนข้างลำบาก และป่วยเป็นมะเร็งระยะสุดท้าย อาศัยอยู่ในเพิงพักที่มีสภาพเก่าใกล้ผุพัง ไร้เงิน เบี้ยคนชรา เพราะยังไม่เข้าเกณฑ์ น.ส.สวาท เล่าว่า เมื่อปี 2557 ตนตรวจพบว่าตัวเองป่วยเป็นมะเร็งโพรงจมูกระยะสุดท้าย ต้องเข้าออกโรงพยาบาลเป็นประจำ ทำให้ฐานะครอบครัวที่ยากจนอยู่แล้ว ต้องเป็นอยู่ลำบากมากขึ้น ขณะที่สามีเองก็มาเสียชีวิตไปแล้ว ส่วนลูก ๆ ทั้ง 3 คน ก็แยกย้ายกันไปมีครอบครัวและมีฐานะยากจนเช่นกัน นานครั้งถึงจะกลับมาเยี่ยมและให้เงินไว้ครั้งละ 300-400 บาท ขณะที่ก่อนหน้านี้ได้รับจ้างเก็บเศษยางพารา ได้เงินมาวันละ 50 บาท แต่ตอนนี้ทำไม่ไหวแล้ว เพราะมีเลือดไหลออกทางจมูกบ่อย ๆ ยังดีที่ข้างบ้านพอได้อาศัยเดินไปตักน้ำมาใช้ และเข้าห้องสุขาในตอนกลางวัน ส่วนกลางคืนต้องเดินเข้าป่าข้างบ้านเอง ในบ้านมีเพียงหลอดไฟ 1 ดวงที่ขอต่อพ่วงจากบ้านข้าง […]

พม.ช่วยหญิงวัย 58 ปี ฐานะยากจน พร้อมเงินให้ 3 หมื่น

พม. เร่งช่วยหญิงอายุ 58 ปี ฐานะยากจน อาศัยในบ้านเก่าผุพัง ไม่มีไฟฟ้าใช้ที่ จ.พัทลุง พร้อมมอบเงินสร้างบ้าน 3 หมื่น จากโครงการ บ้านปันศรัทธา ฯ นางพัชรี อาระยะกุล ปลัดกระทรวงการพัฒนาสังคมและความมั่นคงของมนุษย์ (พม.) เปิดเผยว่า จากกรณีที่สื่อโทรทัศน์ช่องหนึ่งได้นำเสนอข่าว หญิงรายหนึ่งอายุ 58 ปี ในตำบลควนขนุน อำเภอควนขนุน จังหวัดพัทลุง มีฐานะยากจน อาศัยอยู่บ้านไม้สภาพเก่าผุพัง ฝาผนังบ้านหลุดหาย ห้องน้ำไม่สามารถใช้งานได้ และไม่มีไฟฟ้าใช้ ผู้นำหมู่บ้านเคยร้องขอความช่วยเหลือไปยังหน่วยงานราชการระดับจังหวัด เพื่อให้การช่วยเหลือทุกปี แต่ไม่เคยได้รับการช่วยเหลือใดๆ จากการตรวจสอบข้อเท็จจริง พบว่า หญิงดังกล่าวอาศัยอยู่เพียงลำพังในบ้านไม้สภาพเก่าผุพัง พ่อ-แม่เสียชีวิต มีพี่น้อง 4 คน แต่ขาดการติดต่อตั้งแต่ปี 2545 โดยมีทรัพย์สินเป็นบ้านและที่ดินทำกิน รวม 7 ไร่ เป็นเหตุให้ไม่ได้รับสิทธิจากบัตรสวัสดิการแห่งรัฐ ก่อนหน้านี้เคยได้รับการช่วยเหลือเงินสงเคราะห์ผู้ประสบปัญหาทางสังคมกรณีฉุกเฉิน จำนวน 2,000 บาท จากสำนักงานพัฒนาสังคมและความมั่นคงของมนุษย์จังหวัดพัทลุง เมื่อปี 2560 […]

น่าสงสาร พ่อลูกยากไร้ ลูกสาวพิการนอนอยู่บ้านลำพัง เพื่อรอพ่อที่ออกไปหาเงิน

เป็นอีกเรื่องน่ารันทด ที่เห็นแล้วรู้สึกหดหู่ใจเป็นอย่างยิ่ง เมื่อสมาชิกเฟสบุ๊ก สายบุญ อินเตอร์ ได้โพสต์เรื่องราวที่มีอยู่ว่า เห็นแล้วรับไม่ได้. 28/1/64 #เห็นแล้วก็สงสาร เมื่อเช้าไอซ์ได้เข้าไปรับลุงคนนึงที่บ้าน จะไปรากไม้ไปขายให้แกแต่ไม่เห็นลุง เห็นแต่ลูกสาวพิการนอนอยู่บ้านคนเดียว เราเห็นแล้วเราอดสงสารไม่ได้ ไม่มีใครเข้าถึง ถูกมองข้าม คนที่ลำบากจิงๆกลับไม่มีใครมองเห็น พ่อหาเงินคนเดียวไม่พอใช้จ่าย แพมเพิสน้อง ใส่ของเด็กน้อยเพราะพ่อไม่มีตังซื้อของคนโต ใครที่จะบริจาก ส่งให้คนนี้เลยคับ อารยา ขึมสันเทียะ 120หมู่17 บ.หัวสนาม ต.หนองสาหร่าย อ.ปากช่อง จ.นครราชสีมา 30130 เบอร์ 0822134635 ไอซ์ อยากให้หน่วยงานข้าราชการที่เกี่ยวข้องลงพื้นที่ดูแลชาวบ้านที่ลำบากเช่นนี้อย่างทั่วถึง ครอบครัวแบบนี้ควรได้รับมากยิ่งกว่า โครงการเราชนะเสียอีก

พิษโควิด ทำชีวิตสองตายายลำบาก ขายของไม่ได้จนเคยคิดฆ่าตัวตาย ขอประกาศขายดวงตาหาเงินประทังชีวิต

วันที่ 19 ม.ค.64 ผู้สื่อข่าวรายงานว่า นางฮอง ก่ำเกลี้ยง อายุ 72 ปี พร้อมด้วย นายบุญเชี่ยว สินสวัสดิ์ อายุ 74 ปี สองสามีภรรยา ชาว อ.อุทุมพรพิสัย จ.ศรีสะเกษ เขียนจดหมายเข้าร้องทุกข์ขอความช่วยเหลือกับผู้สื่อข่าว เพื่อเป็นสื่อกลางไปยังหน่วยงานที่เกี่ยวข้อง หรือผู้ใจบุญ ถึงปัญหาความเดือดร้อนไร้ที่พึ่ง นางฮอง เล่าว่า ตนและสามีประกอบอาชีพค้าขายขนมโบราณ ขนมหูช้าง และข้าวเกรียบกุ้ง มีลูกด้วยกันรวม 6 คน บางคนประกอบอาชีพรับจ้างทั่วไป บางคนไม่มีงานทำ ปัจจุบันได้มีครอบครัวและแยกตัวออกไปนานแล้ว ตนจึงต้องอยู่กับสามีเพียงสองคน ปัจจุบันไร้ที่อยู่อาศัย เนื่องจากก่อนหน้านี้เคยซื้อที่ดินแปลงหนึ่งราคา 100,000 บาท เนื้อที่ไม่มากนัก เพื่อปลูกกระท่อมหลังเล็กๆ พอได้อาศัยกันสองตายาย โดยตกลงผ่อนเป็นงวด งวดละ 10,000 บาท แต่ไม่ได้ทำสัญญาซื้อขาย กระทั่งผ่อนมาได้ 8 งวด เจ้าของที่ดินขอให้จ่ายส่วนที่เหลือทั้งหมด จำนวน 20,000 บาทในทันที ขณะนั้นอยู่ในช่วงโควิด-19 […]

สาวก้มกราบผู้มีพระคุณทั้งน้ำตา หลังช่วยจ่ายค่าเทอมที่ค้างไว้ หลังหมดสิทธิ์สอบ เพราะไม่มีเงินจ่าย

โดยสมาชิกเฟซบุ๊ก แน้ม ธรรมดาไม่ใส่ไข่‎ ได้โพสต์ลงใน กลุ่มเสียงประชาชน คนภูเก็ต “กระบอกเสียงคนภูเก็ต” ว่า นางสาว เสาวลักษณ์ อุตรภาส เป็นนักศึกษาราชภัฏภูเก็ต โอบกอดทั้งน้ำตาปลื้มจี้กี๋ประธานบริษัทกะตะกรุ๊ป มอบทุนการศึกษา ทางบ้านน้องมีฐานะยากจนต้องขี่มอเตอร์ไซค์จากท้ายเหมืองเพื่อมาเรียน ถึงแม้ฝนตก แดดออก น้องยังมีความมุ่งมั่นที่จะเรียน น้องค้างค่าเทอม 2 เทอม เป็นเงิน 5 หมื่น 6 พันบาท หมดหนทางและหมดสิทธิ์ในการสอบ จนมาได้รับทุนการศึกษาจากผู้ใจบุญทำให้น้องมีโอกาสได้เรียนต่อ

1 2 3