สาวร้องทุกข์ “โรงงานปล่อยน้ำเน่าลงคลอง ปลาตายเกลื่อน” – เเจ้งหน่วยงานรับซองไป กลับเงียบ

เมื่อวานนี้ 3 พฤษภาคม 2564 ผู้ใช้เฟซบุ๊กชื่อ กิรติกานต์ วัฒนสิทธิชัยกุล ออกมาขอใช้พื้นที่โซเชียลในการร้องทุกข์ หลังเกิดเหตุการณ์ปลาตายเกลื่อน เพราะโรงงานปล่อยน้ำเน่าเสียลงสู่คลอง ต.กลางดง อ.ปากช่อง จ.นครราชสีมา โดยโพสต์ดังกล่าวระบุข้อความว่า…. ” ขออนุญาตร้องทุกข์ ผ่านสื่อกลางตรงนี้ พิกัดหมู่ที่ 5 บ้านปางเเจ้งคุ้มป่าเสียด ต.กลางดง อ.ปากช่อง จ.นครราชสีมา ตรงนี้คือคลองน้ำสาธารณะที่ชาวบ้านใช้หากินมาชั่วอายุคน เเต่วันนี้ถูกโรงงานอุสาหกรรม ฟาร์มที่อยู่ใกล้เคียงปล่อยน้ำเสียลงมาสู่คลอง จนทำให้น้ำเสียส่งกลิ่นเน่าเหม็น ปลาตายลอยเต็มคลอง “ ” ชาวบ้านที่เคยใช้หากิน ก็ลงไปหากินไม่ได้ อยากฝากถึงหน่วยงานที่เกี่ยวข้องให้เข้ามาดูเเล เเละเเก้ไขปัญหาให้ชาวบ้านด้วยจร้า ไม่ใช่รับซองเเล้วเงียบไป ชาวบ้านเดือดร้อนที่ทำมาหากินไม่มี “ นอกจากนี้ยังมีคนในพื้นที่เดียวกันเข้ามาเเสดงความคิดเห็นใต้โพสต์ดังกล่าว ว่า ขับรถผ่านคลองดังกล่าวได้กลิ่นน้ำเน่าเหม็นเเรงมาก ชาวบ้านโวย! ฝนชะล้างสารพิษลงแม่น้ำ ปลาตายเป็นแถว ผลกระทบหลังวันลอยกระทง ปลาตายลอยอืดกันเต็มสระที่ ม.เกษตรศาสตร์

ชาวบ้านโวย! ฝนชะล้างสารพิษลงแม่น้ำ ปลาตายเป็นแถว

25 มี.ค. 2564 ได้รับรายงานจากเพจไท หมูนักรบ เหตุเกิดที่บ้านหมื่นฤชัย ต.พบพระ อ.พบระ หลังจากที่ฝนตกลงมาได้ชะล้างดินสีแดงขุ่นมีตะกอนลงไปยังแม่น้ำเมย จนทำให้น้ำในแม่น้ำเป็นสีแดงไปทั่ว ไหลแรง ตาก-เกิดพายุฝนฟ้าคะนอง ซึ่งเป็นพายุฤดูร้อน มีฝนตกลงมาอย่างหนักระหว่างพื้นที่รอยต่อประเทศกับประเทศเมียนมาปลาน้อยใหญ่ลอยคอตายเพียบ เนื้อหาที่เกี่ยวข้อง ตายเกลื่อน! ปลาตายนับหมื่น ที่อ่างเก็บน้ำบางพระ ประชาชนแห่มาจับไปทำอาหาร ปลานับหมื่นตัว!!! “ลอยตายเกลื่อน” ในทะเลสาบมานินเจา ของอินโดนีเซีย!!! ต่อมาพบว่าปลาในแม่น้ำเมยจำนวนมาก ไม่ว่าจะเป็นปลาบึก ปลากดคังยักษ์ ปลาแคยักษ์ ปลาปรุง กุ้ง หอย ปู่ปลา อื่นอีกจำนวนมาก ขนาดเล็กน้อยใหญ่ เกิดลอยคอขึ้นมาหาอากาศบริสุทธิ์และน้ำที่มีค่าออกซิเจนสูง เพื่อเอาชีวิตรอด และพยายามว่ายไปยังน้ำใสๆเพื่อเอาชีวิตรอด แต่ก็ไม่รอดจากน้ำมือคน โดยชาวบ้านทั้งฝั่งไทยและฝั่งเมียนมา ได้จับปลาเพื่อนำไปขายและบริโภค ขณะที่ชาวบ้านบางส่วนได้พยายามที่จะช่วยชีวิตปลา เพื่อหวังจะอนุรักษ์ปลาขนาดใหญ่มากๆ ซึ่งมีอายุมากกว่า 20-30 ปี ที่อยู่อาศัยในน้ำเมยมานานไว้ แต่ก็ช่วยได้บางส่วน บางส่วนก็ตายทันที สำหรับสาเหตุนั้นคาดว่า ฝนได้ชะล้างสารพิษจากการใช้ฆ่าแมลง ที่ฉีดในงานการเกษตรริมแม่น้ำเมยลงไปในน้ำ จนเกิดการแพร่กระจายดังกล่าว

ยื้อชีวิตไม่ไหว ปลาช่อนอเมซอนในพื้นที่ห้างเดอะมอลล์ บางแค ความทรงจำของใครหลายคนเสียชีวิตแล้ว

เฟซบุ๊ก Kritsana Limprasert โพสต์ภาพและข้อความระบุว่าปลาช่อนอเมซอนในพื้นที่ห้างเดอะมอลล์ บางแค เสียชีวิตแล้ว โดยมีชาย 7 คนช่วยกันกู้ซากเจ้าปลาขึ้นมา ซึ่งหลายคนก็เข้ามาคอมเมนต์ว่าเสียดายที่เจ้าปลาจากไป เพราะเป็นความทรงจำตั้งแต่เด็ก ๆ ของใครหลายคน

กอดสุดท้ายจากความไร้เดียงสา จนทำปลาสุดรักขาดใจตาย

เด็กๆ มักจะมีความรักที่บริสุทธิ์ ยิ่งถ้าพวกเขามีสัตว์เลี้ยงเพื่อนรักแล้วล่ะก็ คงอยากเอามันไว้ข้างกายไม่ยอมให้ห่างแน่นอน แต่ด้วยความไร้เดียงสาของเจ้าหนูน้อย อาจก่อให้เกิดเหตุที่ไม่คาดคิด จนกลายเป็นเรื่องน่าเศร้าไปก็เป็นได้ ทอรี่ แฮมลินน์ (Tori Hamlin) คุณแม่ลูกอ่อนจากรัฐจอร์เจียเล่าว่า คืนหนึ่ง เธอเดินเข้ามาในห้องของลูกชายวัย 4 ขวบ “เอฟเวอร์เรธ (Everett)” เพื่อเช็คความเรียบร้อยทั่วไปตามประสาคนเป็นแม่ แต่แล้วเธอก็ต้องตกใจ เมื่อได้เห็นเจ้านีโม ปลาทองตัวโปรดของเอฟเวอร์เรธ แน่นิ่งอยู่ในอุ้งมือของเขา ทอรี่รีบปลุกลูกชายให้ตื่น และบอกข่าวร้ายกับเขาว่า เจ้านีโมปลาทองตัวโปรดจากไปแล้ว เมื่อหนูน้อยรับรู้เรื่องที่เกิดขึ้น เขาก็ร้องไห้เสียใจอย่างหนัก เพราะปลาทองสุดที่รัก ตายด้วยฝีมือของเขาเอง แม้ว่าเขาจะไม่ได้ตั้งใจ… เอฟเวอร์เรธตัวน้อยเล่าให้แม่ฟังว่า เขาลุกมากลางดึก แล้วล้วงไปหยิบนีโมในตู้ปลาที่ตั้งอยู่ตรงข้ามเตียงของเขา เพราะอยากเอามานอนกอดด้วยเท่านั้น โดยที่ไม่รู้เลยว่าเจ้านีโมตายได้ถ้าถูกเอาขึ้นมาอยู่บนบกนานเกินไป ทีแรกฉันช็อกเลยนะ แต่พอลูกเล่าให้ฟังว่าเขาอยากเอามันมานอนกอดด้วย ฉันก็รู้สึกว่ามันน่าเศร้ามาก เขาคงไม่เข้าใจว่าปลามันขาดน้ำไม่ได้…” ทอรี่ให้สัมภาษณ์  “เขารักปลาทองตัวนั้นมาก และชอบนั่งจ้องมองมันนานๆ คงทำให้เจ้านีโมไม่กลัวเขา เขาจึงสามารถหยิบมันออกมาจากตู้ปลาได้ แต่เอฟเวอร์เรธไม่เคยทำท่าจะเอามันออกมาจากตู้ปลาเลยยกเว้นคืนนั้น”

ผลกระทบหลังวันลอยกระทง ปลาตายลอยอืดกันเต็มสระที่ ม.เกษตรศาสตร์

ผลกระทบจากวันลอยกระทงเชื่อว่าคงมีอีกหลายที่ อย่างที่สมาชิกเฟสบุ๊ก Ponthep Meunpong นำมาโพสต์นี้มีเนื้อหาอยู่ว่า ถ้าใครเข้ามาใน ม.เกษตร ทางประตูพหลโยธินจะเจอสระน้ำใหญ่ๆ ที่ชาวเกษตรเราเรียกว่าสระพระพิรุณเพราะมีรูปปั้นของพระพิรุณทรงนาคตั้งอยู่กลางสระ ทุกๆปี เมื่อมีงานลอยกระทง สระแห่งนี้จะเป็นสถานที่ที่ผู้คนทั้งจากข้างนอก และนิสิตเกษตรจะต้องมุ่งหน้ามาเพื่อนำกระทงมาลอยที่นี่ หลายพันหลายหมื่นใบในคืนเดียว . ผมวิ่งผ่านสระนี้เกือบทุกวัน แต่ 2 วันมานี้หลังงานลอยกระทง ผมสังเกตเห็นปลาจำนวนมากผิดปกติลอยตายอยู่ริมตลิ่ง เท่าที่เดินดูก็พบเกือบทั่วทั้งบ่อ ส่วนใหญ่เป็นปลาใจเสาะตายง่าย เช่น พวกปลาตะเพียน หรือปลามีเกล็ดชนิดอื่นๆ ที่อ่อนไหวต่อการเปลี่ยนแปลงของน้ำ และปลาอีกมากมายที่กำลังขึ้นมาพะงาบ ๆ ฮุบอากาศบนผิวน้ำ รอบๆ สระมีเศษขนมปังที่นำมาลอยเป็นกระทงยังลอยเกลื่อนอยู่ทั่ว ไม่เห็นมีปลามากินอย่างที่เค้าว่ากัน และคิดว่านี่คือสาเหตุนึงที่ทำให้ปลาตาย . ผมไม่รู้ว่าขนมปังพวกนี้ทำมาจากอะไรบ้าง แต่คิดว่าคงเป็นพวก แป้ง ยีสต์ น้ำตาล ซึ่งขนมปังจำนวนมากที่ปลาไม่กินเหล่านี้จะเหลืออยู่ในน้ำ ส่วนที่ลอยให้เห็นอาจเป็นเพียงส่วนนึง แต่ที่จมอยู่ใต้น้ำอีกไม่รู้เท่าไหร่ ขนมปังที่มีองค์ประกอบเป็นสารอินทรีย์เหล่านี้จะถูกย่อยสลายโดยผู้ย่อยสลายที่สําคัญคือแบคทีเรียแอโรบิก (aerobic bacteria) มันเป็นแบคที่เรียที่ต้องใช้ออกซิเจนในการย่อยสลายสาร เมื่อมีเศษขนมปังในน้ำมาก แบคทีเรียเหล่านี้ต้องใช้ออกซิเจนในน้ำในปริมาณที่มากขึ้น ส่งผลให้ปริมาณออกซิเจนที่ละลายน้ำ(ดีโอ DO : Dissolved Oxygen) เหลืออยู่น้อย นั่นเอง . ปลาก็ต้องใช้ออกซิเจนที่อยู่ในน้ำเพื่อหายใจเช่นกัน […]

1 2